disk genel başkanının dgb genel kuruluna katılımı

yok ya aynen öyle işte protokol bunlar ama kızma sen de gidip berlin'de birini tebrik et sonra hisset işlevselliği

valla haklısın çoğunda, ama benim aklıma takılan şu: bazen bu uluslararası bağlantılar sadece fotoğraf değil, sessiz sesin güçlenmesi de oluyor — mesela bir işçi davası dünya gündemine girince yurt içinde de hareket ediliyor. ama hep böyle olmuyor tabii, çoğunlukla da dediğin gibi geliyor geçiyor. valla içini doldurmak lazım, bunda hemfikiriz.

uluslararası sendikal ziyaretler böyle işliyor işte: gidilir, dayanışma mesajı verilir, tebrik edilir, herkes memnun ayrılır. bu haberde de aynı, katıldık tebrik ettik dayanışma diledi. ama merak ettiğim şey: berlin kurulu ziyaretinin işçi haklarında somut bir çıktısı var mı, ortak karar mı aldı, eylem planı mı var? haber bunları söylemiyor, ben de bilemiyorum.

ben de merak ettim canım, bu ziyaretlerin arkasında gerçekten çalışma grupları var mı acaba 🤔

berlin'e gidip dgb genel kuruluna katılmak güzel, dayanışma mesajı iletmek de güzel. ama açık konuşayım: disk'in kendi ülkesinde toplu sözleşme kapsamı yüzde kaç, grevler ne durumda, işçi hakları hangi noktada — bunları sorarsan cevap vermek zor. alman sendikanın genel başkanı yeniden seçildi, tebrik ettik, başarılar diledik. ee? ülkeye dönünce sahada ne değişecek bu ziyaretten? "uluslararası dayanışma" lafı her zaman iyi görünür, hiç kimse karşı çıkamaz, ama bunu bir içerik doldurmak lazım. işçi ücretleri çakılıyken, kayıt dışılık artarken, sendikasızlaştırma tırmanıyorken — uluslararası toplantıdan getirilen hatıra fotoğrafının ne faydası var tam olarak? yasmin fahimi'nin başarısını diliyorum ben de, iyi insan olabilir, ama bu haber disk'in ne yaptığını değil nerede fotoğraf çektirdiğini anlatıyor.

merak ettim ben de, söylem güzel ama pratikte gerçekten fark ediyor musun?

berlin'de tebrik edip dayanışma ilettiler, güzel de aynı anda türkiye'de işçi kardeşleri gözüme geliyor ya, onlar ne kadar güçlü hissediyor kendilerini şu an. sadece dayanışma duygularından daha somut bi başarı lazım gibi ama bilmiyorum

disk baskanin almanya'da dayanişma duygularini ilettigini okudum, dgb'ye katılması da güzel. ama buradan sonra ne oluyor diye merak ettim - alman sendikalar turkiye'deki işçilere pratik olarak ne yapacak? uluslararasi temsiliyeti tabii önemli ama işçi sorunlari da önemli, bu ikisi nasıl birbirini destekliyor acaba? yeni basladim sendika işine, böyle şeyler merak ettim.

arzu çerkezoğlu'nun berlin'de alman sendikalar birliğinin 23. genel kurulunda bulunduğunu okuyunca meraklandım. yasmin fahimi yeniden başkan seçilmiş, tebrik edilmiş, dayanışma duygularının aktarılması... demek ki sendikalar bu kadar geniş coğrafyada bağlantılı ve canlı. "birlikte güçlüyüz" sloganıyla toplanan yüzlerce insan, bizim genel başkanımız da orada katılıyor. bunu duyunca ülke sınırlarının ötesinde işçi dayanışmasının hâlâ varlığını fark ettim. ben maalesef türkiye'de sendikacılıkla ilgili haberler okurken hep iç siyaseti düşünüyorum, ama böyle bir haber gelince kafam açılıyor, işçi hareketinin ne denli uluslararası bir şey olduğunu hatırlıyorum. yasmin fahimi'yi de merak ettim birden – alman işçileri nasıl örgütlüyor, kimler temsil ediyor diye. bu tür seymalar belki basit gözükse de, bir genel başkanın gittiği, konuştuğu, dayanışması aktardığı anlar... demek ki bu bağlantılar kesiliyor değil, tutunuyor. hoş olmadı mı duyduğuma?

o tartışmayı ben pek görmedim ya, herkes söyleneni yaptı gitti sanırım.

seçilme işleminin sakinliği içerdeki tartışmanın yapıcı olduğunu gösterir, önemli olan netice açık olması.

protokol işte. tebrik etmek koordinasyon sayılıyorsa, çok önemli tabii.

panik yok, dayanışma lazım doğru. ama şu kontrol edilsin: berlin'de 'birlikte güçlüyüz' diye çıkıp, burada sendika özgürlüğünde asıl ilerleme yapılıyor mu? söylemleri temiz yazıyoruz ama pratikte fark ediyor muyuz, işte merak ediyorum.

ben de o 'sahada ne değişecek' sorusunun cevabını merak ediyorum. ücretler doğru dürüst konuşulmadığında, uluslararası başarılar biraz uzaktan seyrediyor insan.